تصویری تازه از نوروز

تصویری تازه از نوروز

دکتر داریوش دنیل صدیق مشاور خانوادهٔ شما

 

 
هر نوروز با خودش تازگی و شادمانی را برای ما به ارمغان میاره و حیفه که ما این همه لطف طبیعت را ندیده بگیریم یا به آسونی از کنارش بگذریم۰ همهٔ ما خاطره های زیادی از نوروز داریم و تصویرهای متفاوتی را در ذهن خودمون از اون پروروندیم٬ پس بیائید امسال یک تصویر تازه هم اضافه کنیم۰
 
 تصوّر کنید که این دنیا یک سُفره باشه و خورشید شمعی باشه که این سفره را روشن میکنه۰ حالا اگه سر این سفره یک آئینه هم روبروی این شمع بذاریم٬ وقتیکه نور این شمع  به آئينهٔ وجود ما که مثل کرهٔ زمین گردانندهٔ نوره بتابه٬ انعکاس اونه که زندگی را آغاز میکنه۰پس از اوّل ما سر این سفره یک شمع و یک آئینه داریم و بعده که چیزای دیگه زنده میشن و روی این سفره میان۰
 همونطوری که تئوری تکامل هم به ما نشون داده٬ زندگی انسانی مثل یک ماهی سرخ کوچولو توی تُنگ دریاها و عمق آبها بوجود میاد و سَرِ این سفره میشینه۰ بعد به مرور زمان مثل تخم مرغهای رنگ و وارنگی که ما هستیم٬ زندگیهای متفاوت سر از تخم درمیارن و به این سفره قشنگی میدن۰ گیاهای مختلف هم مثل سبزه همه جا و لابلای سنگها وبقیهٔ مادّیات خاکی روی این سفره سبز میشن و سفرهٔ ما را پر طراوت میکنن۰ پیوند نور و خاک و سبزیها هم تبدیل میشه به خون رگهای زمین و مثل یک شراب ارغوانی جام وجود ما را سرشار از مستی و طرب میکنه۰ اینجاست که ما جشن نوروز را آغاز میکنیم و سر این سفره به شکرانهٔ همهٔ این نعمتها جام هامون را به امیّد سلامتی یکدیگه به هم متصل میکنیم و سرمست میشیم۰
 
 حالاست که میتونیم سر این سفره هر چیز دیگه ای را هم که دوست داریم٬ از سیر تا سمنو و سنجد و سیب٬ و حتّی سکّه هم اضافه کنیم تا سورمون کامل بشه و از همهٔ مواهب طبیعت و مواد زمینی استفاده کنیم۰
 
بعله٬ نوروز را نمیتونیم دست کم بگیریم چون سَمبُلی از آغاز همه چیزه۰ هر سال ما با شادی و پاکوبی به استقبال این روز میریم چون در این گردش تازهٔ زمین بدور عشقش خورشد٬ امکانات جدیدی برای رشد و نموی همه چیز وهمه کس وجود داره۰ پس بیائید در هر جا و هر زمانی که روی سفرهٔ کهکشانها هستیم از هیچی نترسیم تا به همه چیز برسیم۰
 
نوروزتون پیروز و هر روزتون نوروز۰ این شعرم بعنوان هدیهٔ نوروزی از من قبول کنید:
 

سفرهٔ اولین نوروز

صورت گردونه تا روشن بگشت            سنبل و لاله به رقص آمد به دشت
رنگ و وارنگ برزمین آکنده شد            جامهٔ  خشکی  ز جانان  کنده  شد 
هفت خوان عشق  برسفره  ستُرد            روزِ نو را خوان نو هفت خانه برد
شمعِ تابان عهد  خود  تازه  نمود             نور  یزدان  در  دل  پاکش  غنود
انعکاس پرتوئش درآینه اخگرشد            هر تلئلو بارور با عنصرِ دیگر شد

زندگی را نطفهٔ ساده بیاورد آغاز            خاک  و آب  در اختری شد دمساز

ماهیان  در  تُنگ  دریا  شادمان             سنگها  با  جمله  سختی ها  روان 
مرغ دل از کام تخمش سر کشید             پردهٔ    تاریکی   از   دنیا   درید
نوجهٔ   سبزه  به  کوه  آمد   پدید             رشد خود  را  در رخ  آئینه  دید
دست دوران  جام جم بالا گرفت             عقل ماند از اینهمه شادی شگفت
گر شراب ارغوان  خون  زمین              هر بهاری  جوی رگ آرد  یقین
آب ما  از  برکت  حسن  وجود               تازه گردد روز نو باعشق وجود
مهرایران دردل خورشید و شیر              کرده تورانِ زمان را چون  اسیر 
با  دلیری گر که  روز آغاز شد               ترس ووحشت از جمادی بازشد
سکّهٔ  ارزش چو بر حال آمدت                قدرت   پرواز  در  بال   آمدت 
خیز  تا  نوروز  تازه   بنگریم                 از همه درد و حقارت سر بریم
نورایزد دردل وجان و به هوش               گفتهٔ  آن مرد طوس و داریوش
زیر بالت هر زمان و هر مکان                هر صبا درهر فرود وهر فغان
شاد زی و مهر خود آوازه  کن                 روز نو فرخنده و پر سازه کن
Translate »